Q&A1 Flashcards
Co to są uchyłki nabyte jelita grubego ? uchyłki rzekome ? czy są one częste ? gdzie są zlokalizowane najczęściej ?
- Uchyłki nabyte jelita grubego są drobnymi (zwykle średnicy 5–10 mm) przepuklinami błony śluzowej przez błonę mięśniową okrężnicy (uchyłki rzekome).
- Występują u 1/3 (33%) populacji po 60. rż., najczęściej w esicy (>90%), rzadziej w bliższych odcinkach okrężnicy, nigdy w odbytnicy.
Uchyłki wrodzone/prawdziwe
Uchyłki wrodzone są to uwypuklenia wszystkich warstw ściany jelita, przeważnie pojedyncze w kątnicy, występują rzadko i mają małe znaczenie kliniczne.
Uchyłki jelita grubego : jaki jest obraz kliniczny ? Jaka jest różnica pomiędzy uchyłkowatością okrężnicy, a chorobą uchyłkową okrężnicy ?
Przebiegają najczęściej (do 80%) bez żadnych objawów i są wykrywane przypadkowo podczas badań diagnostycznych wykonywanych z innego wskazania. Taką bezobjawową postać kliniczną choroby nazywa się uchyłkowatością okrężnicy. W postaci objawowej (choroba uchyłkowa okrężnicy) najczęściej ból w lewym dolnym kwadrancie brzucha i zmiana rytmu wypróżnień; często wzdęcie i zaparcie albo zaparcie naprzemienne z biegunką; zdarzają się objawy sugerujące niedrożność (przemijające zatrzymanie wypróżnień i gazów).
Jak rozpoznasz uchyłki jelita grubego ? Jakie badania decydują o rozpoznaniu ? W czym pomocne będzie USG ? Które z badań jest najważniejsze w rozpoznaniu zapalenia uchyłków i jego powikłań ?
Badania obrazowe (decydują o rozpoznaniu):
- Kontrastowy wlew doodbytniczy lub kolonoskopia => przeciwwskazane w ostrym zapaleniu uchyłków !!!
- TK jamy brzusznej i miednicy mniejszej – uwidacznia pogrubienie ściany okrężnicy, naciek zapalny w tkance tłuszczowej i ropień; najważniejsze badanie w rozpoznawaniu zapalenia uchyłków i jego powikłań.
- USG jamy brzusznej – pozwala wykryć zbiorniki ropy.
Jaka jest diagnostyka różnicowa uchyłkowatości jelita grubego ?
- Zespół jelita drażliwego,
- Rak jelita grubego,
- Choroba Leśniowskiego i Crohna,
- Niedokrwienne zapalenie okrężnicy,
- Infekcyjne zapalenie jelit,
- Niektóre choroby ginekologiczne (rak jajnika, choroba zapalna narządów miednicy mniejszej),
- Zapalenie pęcherza moczowego.
Jak leczyć niepowikłaną postać choroby uchyłkowej jelita grubego ? (3)
Niepowikłaną chorobę uchyłkową lecz ambulatoryjnie.
- Zwiększenie spożycia błonnika pokarmowego: np. otręby początkowo 1–2 łyżek stołowych dziennie, co tydzień dawkę można zwiększać o 2 łyżki, dochodząc do 5–6 łyżek dziennie.
- Okresowe (co miesiąc przez 7 dni) stosowanie rifaksyminy (Xifaxan) p.o. 400 mg 2 × dz. powoduje poprawę objawową i zmniejszenie częstości powikłań.
- Stosuje się leki rozkurczowe (drotaweryna p.o. [Deespa, Drotafemme Forte, Galospa, No-Spa, No-Spa Comfort, No-Spa forte, No-Spa Max] 40–80 mg 3 × dz.) i przeciwcholinergiczne, ale ich skuteczność nie jest udokumentowana.
Jakie są powikłania uchyłkowatości jelita grubego ?
- Ostre zapalenie uchyłków;
- Wolna perforacja, ropień śródbrzuszny niedrożność;
- Przetoki;
- Krwotok z uchyłku;
Które z powikłań jest najczęstsze ?
Jak leczymy to powikłanie ?
- Ostre zapalenie uchyłków: najczęstsze powikłanie (10–25%);
- zaczyna się w pojedynczym uchyłku, szybko szerzy się wzdłuż okrężnicy (ropień przyokrężniczy), dość często mikroperforacja z objawami miejscowego zapalenia otrzewnej.
- Stwierdza się gorączkę i leukocytozę, palpacyjnie – guz, obronę mięśniową i objaw Blumberga w lewym dolnym kwadrancie brzucha;
- Leczenie:
- leżenie w łóżku,
- ścisła dieta,
- odpowiednie nawodnienie
- stosowanie antybiotyków p.o. (w lżejszych przypadkach) i/lub pozajelitowo przez 7–10 dni :
- Najczęściej stosuje się cyprofloksacynę i/lub metronidazol w standardowych dawkach albo cefalosporynę III generacji lub aminoglikozyd w połączeniu z metronidazolem.
- Hospitalizacji wymagają chorzy z ciężkim lub powikłanym zapaleniem, osoby starsze obciążone chorobami współistniejącymi oraz kobiety w ciąży.
Jakiej jest postępowanie w wolnej perforacji, ropniu śródbrzusznym, niedrożności ?
- wymagają leczenia operacyjnego w trybie nagłym (najczęściej operacja Hartmanna z przywróceniem ciągłości jelita w drugim etapie).
- nawracające zapalenie uchyłków lub podniedrożność => zwykle jednoetapowe wycięcie esicy.
Jakie jest prawidłowe postępowanie w przypadku krwotoku z uchyłków jelita grubego ?
- Krwotok z uchyłku: ustaje samoistnie w 80% przypadków.
- W razie masywnego krwawienia → doraźne zatamowanie (skuteczność ~90%) metodami endoskopowymi (termicznymi, ostrzykiwaniem, za pomocą klipsów) lub na drodze arteriografii interwencyjnej (przez podanie wazopresyny).
- Utrzymujące się lub nawracające krwawienie → leczenie chirurgiczne.
Jakie działanie ma Ryfaksymina ?
- Mechanizm działania : nieodwracalne wiązanie z podjednostką β DNA-zależnej POL RNA => hamowanie syntezy bakteryjnego RNA oraz białek;
- Podanie p.o. rifaksymina nie wchłania się w przewodzie pokarmowym (<1%) => działa miejscowo;
- Szerokie spektrum działania => zmniejsza liczbę bakterii jelitowych, a także ilość produkowanego przez nie amoniaku i innych substancji toksycznych odpowiedzialnych za objawy encefalopatii wątrobowej w zaawansowanych chorobach wątroby.
Jak działa drotaweryna ? Kiedy jest stosowana ?
- Syntetyczna pochodna papaweryny o działaniu rozkurczającym na mięśnie gładkie.
- hamuje aktywność fosfodiesterazy => zwiększenie stężenia cAMP oraz zwiększenia napływu wapnia do komórek.
- Zastosowanie : stany skurczowe mięśni gładkich związane z chorobami dróg żółciowych, mięśni gładkich dróg moczowych, wspomagająco: stany skurczowe mięśni gładkich przewodu pokarmowego; Ginekologia: bolesne miesiączkowanie, zagrażające poronienie. Ból głowy pochodzenia naczyniowego.
Inhibitory czynnika Xa
- Fondaparynuks,
- Rywaroksaban,
- Apiksaban;
Czy monitorowanie efektu przeciwkrzepliwego przy stosowaniu inhibitorów Xa jest konieczne ?
- Monitorowanie efektu nie jest konieczne;
- Po 2–4 h od podania rywaroksabanu (słabszy efekt po apiksabanie) stwierdza się wydłużenie czasu protrombinowego (INR >2) oraz APTT, czas trombinowy jest prawidłowy (w odróżnieniu od dabigatranu);
- Działanie rywaroksabanu i apiksabanu można ocenić na podstawie aktywności anty-Xa z użyciem odpowiednich kalibratorów;
Jakie są najważniejsze przeciwskazania oraz interakcje miedzylekowe inhibitorów Xa ?
- Ciąża i karmienie piersią;
- Klirens kreatyniny < 15 ml/min (<30 ml/min wg wytycznych ESC);
- W ciężkiej niewydolności wątroby;
- Skojarzenie z innymi lekami przeciwkrzepliwymi, lekami fibrynolitycznymi oraz azolowymi lekami przeciwgrzybiczymi i inhibitorami proteaz anty-HIV.
- Podczas równoczesnego leczenia klarytromycyną lub amiodaronem stężenie rywaroksabanu we krwi się zwiększa.
- Ryfampicyna, fenobarbital, karbamazepina, fenytoina i dziurawiec zwyczajny zmniejszają skuteczność rywaroksabanu i apiksabanu.
- Zmniejsz dawkę rywaroksabanu u chorych z klirensem kreatyniny 30–49 ml/min lub obciążonych dużym ryzykiem krwawienia.
- Zmniejsz dawkę apiksabanu, gdy spełnione są 2 z 3 kryteriów: wiek >80 lat, masa ciała ≤60 kg i stężenie kreatyniny >133 µmol/l.
Omów obraz kliniczny i rozpoznanie niepowikłanego ostrego odmiedniczkowego zapalenia nerek.
- następstwem zakażenia wstępującego z dolnego odc. ukł. moczowego;
- obraz kliniczny : od objawów zapalenia pęcherza do urosepsy, ból ok. lędźwiowej, złe samopoczucie, dreszcze, gorączka, dyzuria, nudności i wymioty;
- objaw Goldflama, tkliwość w podbrzuszu (zapalenie pęcherza moczowego);
- rozpoznanie : badanie ogólne i posiew moczu, posiew krwi (hosp.);
- Leukocyturia (~100%), posiew moczu dodatni (90%) (bakteriomocz zwykle ≥10 5 CFU/ml);
- Badania obrazowe wskazane w razie: wątpliwości co do rozpoznania, gorączki >48 h, pogorszenia stanu, konieczność hospitalizacji, powtórny epizodu OOZN;
Omów leczenie ostrego niepowikłanego odmiedniczkowego zapalenia nerek.
- Leczenie oparte na wyniku posiewu moczu i trwać 10–14 dni. Do czasu uzyskania wyniku posiewu stosuj leczenie empiryczne.
- Chorzy z łagodnymi objawami, w dobrym stanie ogólnym i przestrzegający zaleceń lekarskich: można leczyć ambulatoryjnie :
- leki pierwszego wyboru – fluorochinolony p.o. przez 7–10 dni (np. cyprofloksacyna lub lewofloksacyna);
- leki alternatywne : p.o. przez 10–14 dni: cefpodoksym, ceftybuten, kotrimoksazol, amoksycylina z klawulanianem;
- Jeżeli oporność pozaszpitalnych szczepów E. coli na fluorochinolony wynosi ≥10% (tak jest w Polsce) oraz w przypadku stosowania leku alternatywnego → leczenie rozpocznij od podania pozajelitowo jednorazowej dawki długo działającego antybiotyku (np. ceftriakson).
- Leczenie szpitalne: uporczywe nudności i wymioty, brak poprawy / nasilenie objawów mimo leczenia, wątpliwe rozpoznanie, ciąża. Leki zwykle podaje się i.v., początkowo empiryczne jeden z następujących antybiotyków:
- fluorochinolon – zwykle cyprofloksacyna (nie stosuj w ciąży);
- aminoglikozyd – gentamycyna w monoterapii lub z ampicyliną;
- cefalosporyna III generacji, np. ceftriakson;
Przedstaw definicję i omów etiopatogenezę rzekomobłoniastego zapalenia jelit !
- Ostra choroba biegunkowa z występowaniem szarożółtych błon rzekomych na powierzchni śluzówki j. grubego;
- Etiologia: tox A i B wytwarzane przez beztlenowe Gram+ C. difficile, nadmiernie rozmnażające się w wyniku antybiotykoterapii o szerokim spektrum;
- Rezerwuar i droga przenoszenia: ziemia i środowisko zewn. (szpitale, domy medycznej opieki długoterminowej, żłobki) oraz nosiciele (5% dorosłych, wiek podeszły; do 50% noworodków i niemowląt) i chorzy; przenoszenie oralno-fekalne.
- Czynniki ryzyka: najważniejsze – aktualna lub niedawna (do 2 mies.) antybiotykoterapia (zwłaszcza klindamycyna, cefalosporyny [szczególnie III generacji], penicyliny o szerokim zakresie działania, fluorochinolony), hospitalizacja (zwłaszcza >4 tyg.), pobyt w ośrodku medycznej opieki długoterminowej, wiek >65 lat, poważne choroby współtowarzyszące, IPP
- Okres wylęgania do 2 mies.; chory jest zakaźny przez okres choroby i bezobjawowego wydalania C. difficile w stolcu;
Jaki jest obraz kliniczny i przebieg naturalny rzekomobłoniastego zapalenia jelit ?
- biegunka - od kilku do 30 stolców na dobę;
- kurczowy ból brzucha w dolnych kwadrantach, gorączka, w cięższych przypadkach odwodnienie i wstrząs.
- u wielu przebieg łagodny, z ustąpieniem 5–10 dni po przerwaniu antybiotykoterapii.
- W ciężkich przypadkach śmiertelność >50%.
- U 20–25% chorych częste nawroty zapalenia;
Jak postawić rozpoznanie rzekomobłoniastego zapalenia jelit ? Jakie badania należy zlecić ?
- Badania laboratoryjne:
- leukocytoza krwi obwodowej;
- zaburzenia elektrolitowe typowe dla biegunki;
- w cięższych przypadkach: hipoalbuminemia;
- Endoskopia j. grubego: szarożółte tarczki od mm do 1–2 cm równomiernie pokrywające błonę śluzową odbytnicy, dalszego odcinka esicy, a u ~30% chorych wyłącznie prawej połowy okrężnicy. Mogą być niewidoczne u chorych z upośledzoną odpornością lub nieswoistym zapaleniem jelit. Pobierz wycinki;
- Badanie mikrobiologiczne (potwierdza etiologię; wykonaj u każdego pacjenta w szpitalu, u którego wystąpiła biegunka po 72 h hospitalizacji): posiew stolca na obecność C. difficile i ocena wytwarzania toksyn A i B (ELISA , PCR). Badanie w kierunku toksyn jest łatwiejsze, szybsze i lepiej koreluje ze stanem klinicznym.
Jakie są kryteria rozpoznania rzekomobłoniastego zapalenia jelit ?
- endoskopia – obraz makroskopowy i wynik badania histologicznego wycinka błony śluzowej jelita grubego;
- wyhodowanie z kału szczepu C. difficile wytwarzającego toksyny i/lub wykrycie toksyn C. difficile w kale.
- Gorączka i leukocytoza świadczą o cięższym przebiegu
Jakie jest leczenie niefarmakologiczne rzekomobłoniastego zapalenia jelit ?
- Postać lżejsza: odstawienie leku, który jest przyczyną choroby (lub zmiana leku na inny skuteczny, rzadko będący przyczyną zapalenia rzekomobłoniastego (np. aminoglikozyd, doksycyklina, makrolid).
- Postać cięższa: hospitalizacja w celu wyrównania zaburzeń wodnych, elektrolitowych i hipoalbuminemii oraz monitorowania powikłań.
Jak leczymy farmakologicznie pierwsze zachorowanie na rzekomobłoniaste zapalenie jelit ?
- przez 10–14 dni 1 z poniższych:
- metronidazol - lek pierwszego wyboru;
- wankomycynę - ciężki przebieg, u chorych nietol. metronidazol lub w razie jego nieskuteczności oraz u kobiet w ciąży lub karmiących piersią;
- Piorunujące zapalenie j. grubego i toksyczne rozdęcie okrężnicy => skojarzone leczenie wankomycyną i metronidazolem;
-
fidaksomycyna - makrolid !
- Wpływ GKS podawanych ogólnoustrojowo w przypadku ciężkiego przebiegu – nieznany. Nie stosuj leków hamujących perystaltykę jelit (loperamid, opioidy).
Jak leczymy nawrotowe rzekomobłoniaste zapalenie jelit ?
- metronidazol lub wankomycyna => po zakoń. leczenia przeciwbakt. cholestyramina i probiotyk;
- W razie drugiego i kolejnych nawrotów w ciągu 60–90 dni stosuj wankomycynę p.o. przez 5–6 tyg., powoli zmniejszając dawkę;
- Po 3 nawrocie => przeszczepienie flory bakteryjnej izolowanej ze stolca zdrowych osób.
- Lecz. operacyjne : subtotalna resekcja okrężnicy. Wskazane niezwłocznie w razie powikłań powodujących ostry brzuch lub wstrząs oporny na leczenie. Zalecane również w ciężkiej postaci choroby w razie nieskuteczności leczenia zachowawczego trwającego 12–24 h u chorych w wieku >65 lat lub z niesw. zap. jelit;

